Laatste nieuws
17 april 2008 - Terugblik Ronde van DrentheHEL VAN HET NOORDEN VOOR TOERFIETSERS
Op de dag van de echte hel van het noorden Parijs-Roubaix konden wij toerfietsers ons wagen aan onze eigen “hel”; de toerversie van de ronde van Drenthe. In een lang weekend met wedstrijden voor snelle dames en heren was het zondag 12 april de beurt aan 304 toerfietsers uit allerlei windstreken om de uitdaging van deze rond aan te gaan. En met de VAM-berg en keienstroken in het parcours is het echt wel een uitdaging.
De start was dit jaar voor het eerst vanuit de hal van Maxx Sports en Events aan de terpweg. Een prima locatie met veel parkeerruimte en centraal vlakbij ons clubhuis gelegen. De start verliep wel enigszins chaotisch. De mensen aan de starttafel waren niet geheel voorbereid en zo tegen 8 uur ’s morgens stond er al snel een rij ongeduldige fietsers die al via de website hadden ingeschreven of die ter plekke nog wilden inschrijven. Enig coachend werk van onze ervaren mensen voorzitter Arend en Kees, die ons de rugnummers uitdeelde was even welkom. Vervolgens nog even koffie, koek, bananen en energiedrank inladen, allemaal bij de prijs inbegrepen.
Wij gingen met een groep van 14 mensen van start, zo af en toe kwamen er mensen bij en vielen er mensen af, maar het aantal van 14 was redelijk constant. Onze groep bestond zowel uit Peddelaars als niet-Peddelaars (o.a. twee mannen uit Zwolle).
Gezamenlijk begonnen we aan de 140 kilometer, de langste afstand van deze tocht. Meteen ging het al richting VAM-berg, over het terrein van de VAM en klimmen maar. Van deze kant viel het op zich nog mee, maar zelf heb ik liever al wat kilometers in de benen voordat ik zo steil omhoog moet.
Vervolgens ging de route via Tiendeveen en Dalerpeel richting Dalen, Wachtum en Erm, waar we bij Café Restaurant Moorman het eerste stempeltje konden halen en onze energievoorraad op peil konden brengen. Verder via Diphoorn en Noord-Sleen in de richting van Odoornerveen, Klijndijk en Valthe. Na een lus via Buinerveen kwamen we bij de tweede stempelpost, café Bussemakers in Exloo. De appeltaart met slagroom was hier bijkans niet aan te slepen, zo vol zat het met fietsers.
Ja en toen…….. na Odoorn de eerste keienstroken zonder fietspad ernaast, stuiteren en slingeren en ……..natuurlijk de eerste lekke band in ons groepje. Via De Kiel richting de tweede keienstrook en….inderdaad de tweede lekke band, onvermijdelijk. Vergeleken met vorig jaar viel het aantal lekke banden bij ons echter best wel mee.
Via Wezuperbrug en de klinkers van Orvelte gingen we op Westerbork aan waar we weer konden stempelen. De kilometers gingen nu zo langzamerhand wel in de benen zitten, want we kregen nu ook nog wat tegenwind voor de kiezen.
Na Wijster voor de tweede keer over de VAM-berg en dit keer van de steile kant. De stempel kregen we dit keer al onder aan de berg, want men had diverse zwartrijders gesignaleerd! Volgende keer gewoon betalen mensen, want je fietst ook nog eens voor een goed doel!
De laatste kilometers werden toch wel pittig, maar ons groepje hield stand en rond 14.00 uur bereikten we gezamenlijk de finish bij MAXX. Wij waren het erover eens dat het een mooie tocht was over prima verkeersluwe wegen, nog weer beter en mooier dan vorig jaar, vooral in het eerste gedeelte van de tocht. En natuurlijk zoals wij van de Peddelaars gewend zijn: Prima uitgepijld!
Ook het weer werkte heel goed mee, een graad of 12/13, soms wat bewolking, regelmatig een lekker zonnetje en niet al te veel wind. En de eerste regen diende zich pas aan toen ik al lang en breed gedoucht en wel aan mijn welverdiende biertje zat.
Er zijn foto’s gemaakt op de VAM-berg. Deze zijn te zien en te bestellen op www.sportplaat.nl
