Laatste nieuws

1 september 2008 - Terugblik Twee Landentocht 23 augustus 2008

We schrijven de vroege ochtend van 23 augustus 2008. Ik heb Luik-Bastenaken-Luik nog steeds een klein beetje in de benen, maar ik sta vroeg op voor de Twee Landen tocht. Ieder jaar weer een heel mooie tocht, dus ik verwacht dat Eric te Velde er ook dit jaar weer iets moois van gemaakt heeft. De weersverwachting lijkt redelijk, wel fris en een kleine kans op regen. De afgelopen week heeft het iedere dag flink geregend, dus ik heb de hele week geen kilometers kunnen maken helaas. Ik schrijf dus maar in voor de 150 kilometer.
In het clubhuis zijn al heel wat medefietsers aanwezig. Het is inderdaad fris, dus ik zie veel lange mouwen en zelfs overschoenen. Zelf heb ik zelfs mijn beenstukken nog, maar daarin ben ik wel zo ongeveer de enige.
We vertrekken in een flink peloton van 18 fietsers. Een dergelijk grote groep betekent altijd dat je door het harmonica-effect aan de staart hard moet werken. Net als je denkt wat te kunnen eten en drinken, gaat het de bocht om en moet je flink accelereren om de groep bij te houden. De hoeveelheid kopwerk die je moet verrichten is weer gering, ieder nadeel heeft z’n voordeel.
De route leidt ons over mooie verkeersarme wegen via Hollandscheveld, Nieuwlande, Dalerpeel en Steenwijksmoer naar de grens met Duitsland. We rijden daar het dorpje Laar binnen. Ik vraag me wel eens af of er misschien inmiddels meer Nederlanders dan Duitsers wonen.
We rammelen de Duitse klinkerwegen op, op weg naar de eerste stop; “Das Kleine Café”. Het lijkt nog donker, maar de uitbaatster heeft zoals altijd de koffie en het gebak al klaar. Wij houden het bij alleen koffie.
Na deze korte stop trappen we verder over de Duitse wegen in de buurt van Wilsum en Uelsen. De groep is hier wat edund, want een deel van ons is na de routesplitsing verder gegaan op de 90 kilometer route. We krijgen nu ook flink wat klimwerk voor de wielen, lekkere heuveltjes waar je niet al te veel moeite voor hoeft te doen, maar die je toch wel even voelt in de kuiten. We klimmen naar de uitkijktoren op de Lönsberg en daar is het na 80 kilometer weer pauze. Koffie met appelgebak, want er was er een jarig.
Na deze stop gaan we de grens naar Nederland weer over en kronkelen over mooie weggetjes in de omgeving van Ootmarsum en Vasse. Ook hier is het zo af en toe lekker klimmen. Op de terugweg gaan we weer door Duitsland en pakken een heleboel weggetjes die ik nog niet kende. Er zitten weer veel klinkers tussen, maar daar heb ik vorig jaar al eens wat over geschreven!
Eric heeft gewoon weer erg goed zn best gedaan om er een hele aantrekkelijke route van te maken en dat is hem weer erg goed gelukt. Daar is iedereen in onze groep het wel over eens.
Zo af en toe moeten er wat hardrijders tot de orde worden geroepen, want de benen beginnen nu hier en daar pijn te doen. Maar het eind komt inzicht en……het begint te regenen. Bij Ane moeten de regenjasjes zowaar nog aan. Bij Braamberg krijgen we nog wat te drinken en te eten bij mobiele controlepost Jan en dan is het echt nog maar een klein stukje naar ons clubhuis.
Al met al hebben er 153 deelnemers aan deze tocht meegedaan, waarvan 32 aan de 40 km, 68 aan de 90 km en 53 aan de langste afstand van 150 kilometer.
Ik hoop dat ze allemaal (ondanks het kleine beetje regen) net zo genoten hebben als wij. Volgend jaar hoop ik er weer bij te zijn in ieder geval.


East(on) Trek